ทำดีกับเธอเท่าไร เธอไม่เคยหันมาเหลียวแล
ไม่เคยที่จะแยแส ไม่เคยที่จะสนใจ
ไม่เคยที่จะสงสาร ไม่เคยที่จะเห็นใจ
ก็เรามันเป็นตัวร้าย ที่ไม่มีใครเขาอยากจำ

ก็รู้ว่าคงสู้เขาไม่ไหว สุดท้ายก็พ่ายแพ้อยู่ดี
ดังทศกัณฐ์ที่แพ้พระรามทุกที ให้ดีแค่ไหนก็ไม่ได้ใจสีดา

ถึงกูจะร้าย กูก็รักไม่น้อยกว่าเขา
แล้วเหตุใดเล่า จึงเป็นตัวเราที่แพ้เสมอ
ทุกๆ อย่างทุกการกระทำเพียงหวังให้เธอ
หันมาเจอะเจอ หันมาจ้องมองและลองสนใจ
และตอนสุดท้ายกูคงต้องตายในตอนจบ
ไม่มีใครคบ ไม่มีใครเห็น ไม่มีใครสนใจ
ถึงกูจะร้ายแต่ก็รักเธอจนสุดหัวใจ
อยากให้รู้ไว้ ถึงฉันจะร้ายแต่ก็รักเธอ

สุดท้ายก็เป็นอย่างนี้ สักกี่ที ก็แพ้เรื่อยมา
สุดท้ายต้องจมอยู่กับน้ำตา ความเฉยชาและความเสียใจ

ก็รู้ว่าคงสู้เขาไม่ไหว สุดท้ายก็พ่ายแพ้อยู่ดี
ดังทศกัณฐ์ที่แพ้พระรามทุกที ให้ดีแค่ไหนก็ไม่ได้ใจสีดา

ถึงกูจะร้าย กูก็รักไม่น้อยกว่าเขา
แล้วเหตุใดเล่า จึงเป็นตัวเราที่แพ้เสมอ
ทุกๆ อย่างทุกการกระทำเพียงหวังให้เธอ
หันมาเจอะเจอ หันมาจ้องมองและลองสนใจ
และตอนสุดท้ายกูคงต้องตายในตอนจบ
ไม่มีใครคบ ไม่มีใครเห็น ไม่มีใครสนใจ
ถึงกูจะร้ายแต่ก็รักเธอจนสุดหัวใจ
อยากให้รู้ไว้ ถึงฉันจะร้ายแต่ก็รักเธอ

เกิดมาชาติใด ขอเพียงสักครั้งได้คู่กับเธอ
ได้ไหมเล่าเออ ให้เธอหันมาสนใจ

0 ความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น