คำร้อง สุทธิพงษ์ สมบัติจินดา
ทำนอง อรรถพล รุจิระประวัติ, เจนนรงค์ นราศรี
เรียบเรียง อรรถพล รุจิระประวัติ

เธอจะทนทำไมไม่พอใจก็เลิกกัน
ท้าเธอทุกวัน ไม่เคยถนอมน้ำใจ
ออกไปทำเลวๆ กลับมาก็ต้องเห็นเธอ
ไงก็ต้องเจอ ก็เธอมันเป็นของตาย
ความอดทน หมดเวลาให้คนอย่างฉัน
เมื่อเธอเดินหนีไปจากกัน ไม่มีเธอวันนี้
เพิ่งได้รู้ ว่าตัวเองชั่วช้าขึ้นทุกที
ที่ปล่อยให้เธอหลุดลอยหายไป

กลับมาให้ฉันกอดเธออีกสักครั้ง
กลับมาเพื่อรับฟัง สักคำว่าฉันเสียใจ
ให้โอกาสฉันกลับตัวจะได้ไหม อยากขอเป็นคนใหม่
บทเรียนที่ฉันเพิ่งรู้ดี คือความเป็นจริงโลกนี้ไม่มีของตาย

ปล่อยให้เธอเดียวดายใส่ใจเธอไม่มากพอ
ทิ้งเธอให้รอ ไม่สนว่าเธอเสียใจ
ต้องมาเป็นคนคอยให้ใครเดินย้อนกลับมา
ถึงได้รู้ว่า เธอทรมานเท่าใด

ความอดทน หมดเวลาให้คนอย่างฉัน
เจ็บที่เธอต้องเจอวันนั้น ฉันเข้าใจวันนี้
เพิ่งได้รู้ อยู่คนเดียวมันยากขึ้นทุกที
มันอยากกอดเธอจนสุดหัวใจ

กลับมาให้ฉันกอดเธออีกสักครั้ง
กลับมาเพื่อรับฟัง สักคำว่าฉันเสียใจ
ให้โอกาสฉันกลับตัวจะได้ไหม อยากขอเป็นคนใหม่
บทเรียนที่ฉันเพิ่งรู้ดี คือความเป็นจริงโลกนี้ไม่มีความหมาย
เมื่อไม่มีเธอข้างๆ กัน ผิดไปแล้ววันนี้ ให้อภัยคนนี้ ได้ไหม

มันอยากกอดเธอจนสุดหัวใจ

กลับมาให้ฉันกอดเธออีกสักครั้ง
กลับมาเพื่อรับฟัง สักคำว่าฉันเสียใจ
ให้โอกาสฉันกลับตัวจะได้ไหม อยากขอเป็นคนใหม่
บทเรียนที่ฉันเพิ่งรู้ดี คือความเป็นจริงโลกนี้ไม่มีของตาย

กลับมาเพื่อรับฟัง สักคำว่าฉันเสียใจ
ให้โอกาสฉันกลับตัวจะได้ไหม อยากขอเป็นคนใหม่
บทเรียนที่ฉันเพิ่งรู้ดี คือความเป็นจริงโลกนี้ไม่มีของตาย

โลกนี้ไม่มีของตาย

0 ความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น